Nieuws Christian Deglas - SEPTEMBER 2017

« OKTOBERFEST, OKTOBER THE BEST ! »

De voorlaatste voor het jaareinde is sinds lang het symbool van de oogst van de vrouwelijke bloemen van de hop. Het Vlaamse gewest rond Poperinge in het noordwesten van België is momenteel in volle opwinding, want het is een kwestie van snel te gaan teneinde het slotstuk te plukken die deze hop reuzenplanten, verstrengeld langs een soort telefoonpalen, ons te bieden hebben. Inderdaad, vlak voor de winter geplant, heeft de hop negen maanden nodig, zoals bij de vrouwelijke zwangerschap, om het stadium van  rijpheid te verkrijgen vanaf september. Deze plant, uit de categorie van « Cannabinaceae » bevat 2 types de « cumulus Lupullus » (wolfplant) en de “hennep” (doorgaans ook cannabis genaamd). Bepaalde eigenschappen zijn vergelijkbaar zoals het gevoel van ontspanning, maar de hop bezit echter meer specifieke taken als ontsmettingsmiddel, een karakteristiek die de monniken ontdekt hadden, om het water te zuiveren dat ondrinkbaar geworden was tijdens de grote epidemies van pest en cholera in de Middeleeuwen. De andere bijzonderheid is de lupuline die enkel voorkomt bij de vrouwelijke aanplantingen. Het gaat om een soort stuifmeel dat toegevoegd aan een brouwsel, deze bittere smaak brengt. Deze verschilt naargelang de gebruikte types van hop.

Aan het einde van de plukperiode is het een traditie in de productie regio's, om de oogst te vieren zoals het hoort, door het proeven van ettelijke hectoliters bier. Dit zijn de oktoberfeesten. Het is op te merken dat bepaalde hopvelden niet geplukt worden einde september, enkel en alleen omdat sommige aanplantingen laat hun bloemen voortbrachten. Dit is vergelijkbaar met een “vendange tardive” (late oogst) voor de druiven.

Het meest symbolische van de feesten is dit dat plaatsvindt in München, Duitsland, waar ieder jaar opnieuw records van aanwezigen sneuvelen, draaiend rond 7.000.000 bezoekers, die bijna 10 miljoen liter bier verbruiken .

De gelijkwaardige in België vond plaats vanaf de jaren 1950 tot in 1986 in Wieze. Het werd georganiseerd op initiatief van de brouwerij Van Roy gevestigd in de streek van Aalst. Het is bij de lancering van zijn pils, dat de brouwer de festiviteiten startte, die niet dezelfde statistieken konden voorleggen als München, toch meerdere duizenden personen konden aantrekken die dichtbij 1 miljoen liter bier smaakten.

Vandaag de dag ontwikkelt deze oktober traditie zich bijna overal in België, langs beide zijden van de taalgrens. Dit is ook een symbool dat bewijst dat België één blijft en zich fier toont over zijn bieren. Deze laatste zijn aanwezig in het dagelijks leven van de Belg, wat ook de redenen zijn. Ze zijn zojuist erkend door de UNESCO als “immaterieel erfgoed”.

Maar zelfs als het bier rijkelijk stroomt in oktober, is deze maand niet noodzakelijkerwijs gunstig voor nieuwigheden, omdat de brouwsels op basis van de nieuwe hop nog moeten uitgevoerd worden en de bieren een bewaarperiode moeten ondergaan.

 


MONSIEUR MOUCHE EEN BIER DAT VAN ZICH ZAL LATEN SCHUIMEN !

En toch, er worden gans het jaar nieuwe bieren geboren. De nieuwe kleine brouwerij « Eaux Vives » waarvan we vorige maand over de « Mam’Zelle Bibiche » gesproken hebben, een bier met een blond kleed, brengt nu een nieuwe productie uit « MONSIEUR MOUCHE » (8,5%) genaamd. Het verschijnt onder een paarse kleur en is getooid met een zeer complexe smaak, snel aantrekkelijk. De brouwer twijfelt niet om te vermelden dat zijn recept bepaalde kruiden bevat, en dit is ver van een vooroordeel voor meerdere jonge brouwers. In dit specifieke geval, is dit bier, als eerbetoon aan de familienaam van de vennoot van de brouwer, onmiddellijk zeer serieus te nemen. Onder een ogenschijnlijk bescheiden neus, ontwikkelt zich een smaak onmiddellijk sterk van karakter en met variaties in stappen. Het accentueren van een bitterheid is niet aan de orde, ondanks het gevoel van een pittige en gerookte stroming vanwege de houten schors. De gebruikte mouten, met inbegrip van tarwe die deelneemt aan het recept, herinneren mij ergens aan een zachte cichorei die men terugvindt in bepaalde rode karakterwijnen van middelbare leeftijd. De ontknoping opent alle tegemoetkomingen, of het nu gaat om het karakter van een ongezoete druif, zelfs besprenkeld met muskaatnoot, om zo de koriander te verhullen. Het blijft het domein van mijn verhemelte, tegengehouden door de prikkeling op het einde van de tong, een lange ontknoping tegemoet gaande, van een zeer geslaagd bier, dat zich onmiddellijk voorstelt als een brouwsel dat ernstig genomen moet worden, en terecht kan komen tussen de nieuwe grote klassieke bieren. Van hoge gisting en niet gefilterd, zou het nog enkele weken moeten verbeteren in de kelder. Een bier dat snel zou moeten schuimen in het glas!


MARTIN’S IPA 55. (alc. Vol..6,5%)

Dit echte goudklompje van bittere smaken, vervoegt de 3 uitmuntendheden van wat een IPA te bieden heeft. Visueel, de gouden jurk getooid met een gul wit schuim onderhouden door overtuigende bubbels, opent het verlangen om het met vertrouwen te benaderen. Reeds lokt het de neus met frisheid door citrusvruchten geuren gecombineerd met hoppige bloemen. De bittere smaak strekt zich uit op elegante wijze maar bevestigt meteen op het verhemelte. Het rechtvaardigt het statuut van karakterbier zonder enige agressie. Integendeel zelfs, de bitterheid is het resultaat van de binding van 5 van de beste hoppen ter wereld, zoals de Kent Golding, de Polaris of de Extra Styrian Dana, maar vooral van de Cascade en de Citra tijdens de fase van de dry hopping. Het geeft een 55 IBU weer op de schaal van bitterheid, maar bekrachtigt deze verhoogde positie als een referentie bier in deze categorie. Het symboliseert beslist wat de smaak moet zijn van een waarlijk bier in de heerlijkste werkelijkheid.


TONGERLO KLEEDT ZICH OM!

Door toevoeging van de nieuwe versie « Christmas » (7%), vormen de « Tongerlo » een kwartet, de « Blonde » (6%), de « Bruine » (6,5%), en de « Prior » (9%). Naast een nieuwe bekleding van de etiketten, zijn het ook de benoemingen die nieuwe namen gekregen hebben, althans voor drie van hen. Inderdaad, de blonde versie werd « LUX » gedoopt, onder verwijzing naar de helderheid van het licht, « NOX », de nacht in het latijn, logischerwijze voor de donkere versie, en « PAX » voor de Christmas verwijzend naar het gezegde « Vrede aan de mensen van goede wil! ». Gelukkig veranderen hun smaken niet hoewel, het nieuwe kleedje lijkt hen meer karakter te geven vooral in hun ontknopingsfase. Het zou kunnen dat het enkel om een psychologisch effect gaat, maar toch geeft deze make-over een grotere zichtbaarheid, doordat het etiket zuiverder en duidelijk eenvoudiger is dan voorheen. Een reden te meer voor deze indruk is het effect dat het nieuw glas voortbrengt, vanaf nu minder stijf op de wanden en verwijd aan het drink oppervlak maar nog steeds op voet. De bieren lijken ook meer blinkend en vragen naar een grondigere proeverij, zo de verbruiker aantrekkend meer aandacht te schenken aan de neus, aan het glanzen en aan het parelen. Deze “nieuwe” Tongerlo's zetten zich stilaan in het uitstalraam zodat de aandacht ten top is op het moment van de eindejaarsfeesten.

 

 


LINDEMANS DERDE : 3de UITGAVE MET DE GINGERGUEUZE.

Na het succes van de vorige 2 uitgaves van de versies « Botanical Lambics », stelt de brouwerij Lindemans deze keer een nieuwe versie voor van samenbrengen van haar lambieken. Het is gember die voor het jaar 2017 de partner zal zijn van deze samenvoeging. Het gaat om een versnijding van lambieken tussen 1 en 3 jaar oud, gerijpt in eiken vaten en verrijkt met Thailandse verse gember. De jurk staat kort bij de simpele traditionele versie, maar het is zeer begrijpelijk dat met de toevoeging van het bijkomend ingrediënt, de smaak verschillend is. Het is een evenwicht tussen frisheid en zuurte van de lambiek, maar waarvan het aroma nogal uitgesproken citroen is, gezien de aanwezigheid van de Thailandse gember. De heerlijke tinten zijn zo bevoorrecht door de elementen die diverse zuren loslaten, de ene meer bitter en de andere fruitig. Het nodigt zich natuurlijk zo uit op de aperitieven, een wilde eetlust opwekkend, net zoals het zich een aantrekkelijk digestief toont. Deze versie waarvan de productie wordt beperkt , is enkel te verkrijgen in versie 75 cl in zeefdruk flessen, hun jaar bepalend door de kleur van de geleverde druk. Beschikbaar in België, waar het ook, en dit is begrijpelijk, een belangrijk quota zal hebben gereserveerd aan de Aziatische landen.


DE ONBETWISTBARE BIJBEL VAN DE WAALSE BIEREN EN  -BROUWERIJEN.

Het is vanzelfsprekend dat de 2 auteurs, Jean-Luc Bodeux en Thomas Costenoble, met dit prachtige, net zoveel als nodige werk, juist op tijd komen. Iedereen beseft dat het bier in België beantwoordt aan een steeds belangrijkere vraag. Het geeft ook een antwoord aan de verbruiker over de identiteits- behoefte als van het zoeken naar een klein erfgoed nog te weinig vermeld. De verschijning van de micro brouwerijen is er het meest juiste van de waarnemingen van. Talrijk zijn de streekbieren die ons veel leerden over een regio, de folklore, de persoonlijkheden, de kleine Geschiedenis, de streektaal en ik vergeet er nog, en niet de minste. Dit fenomeen heeft ook de economische ontwikkeling meegebracht van een sector die van hoop vervuld was, wat onmiddellijk leidde tot de creatie van een massa nieuwe arbeidsplaatsen.
Wallonië telt 110 actieve brouwerijen waarbij nog dienen bijgeteld deze die zich onjuist brouwer noemen, want in werkelijkheid zijn hun bieren elders gebrouwen. De auteurs, Jean-Luc Bodeux en Thomas Costenoble, zijn  volmaakte kenners wat betreft de brouwwereld, de eerstgenoemde is niet meer aan zijn proefstuk doorheen verschillende werken, en zijn artikels in het Belgisch dagblad « Le Soir », terwijl de tweede, evenwel afstammend uit de wijnwereld, de initiatiefnemer is van internationale bierwedstrijden met de oprichting sinds 2012 van de « Brussels Beer Challenge » een wedstrijd die tot de rang van de referenties behoort bij de brouwers in de hele wereld.
De 2 leperds hebben de taken verdeeld, de ene de verkenning van de provincies Luik, Namen en Luxemburg op zich nemend, de andere zonder opgeven Henegouwen en Waals-Brabant doorkruisend. De fotograaf, Noé David, heeft de noodzakelijke foto's verzekerd voor een voortreffelijk gedocumenteerd werk. Het materiaal was zo overvloedig dat de uitgever Weyrich Édition, het resultaat heeft voorgesteld in 2 boekdelen.
Eens ondergedompeld in het lezen van deze boeken; kunnen we met moeite stoppen want van A tot Z, komt U alles te weten over deze verdomde brouwers, begiftigd met een overlopende verbeelding doorheen soms verrassende recepten, die U het bier in de mond brengen. Een meesterwerk dat niemand zich kan veroorloven het niet te kopen, zozeer is het rijk en compleet over alles wat U moet weten over deze brouwschatten en de Geschiedenis die ze begeleidt.
Het is zeer waarschijnlijk dat de boeken binnenkort ook uitkomen in het Nederlands en het Engels.


NIEUWE VERPAKKING VOOR DE BIEREN VAN DE BRASSERIE DE SILLY

Zoals U en ik, aan de vooravond van de winter, kijken we naar een beetje vernieuwing in de kleerkast met het oog op de strenge vorst die aangekondigd is voor dit ruige seizoen. Dit is hetzelfde met de brouwers, die profiteren om de opmaak van hun flessen wat op te vrolijken. De brouwerij Haacht deed dit zelfs op spectaculaire wijze. Van de kant van Silly, heeft de familie Vanderhaegen gekozen voor een nieuwe look op het volledige gamma. De algemene stijlnoot is bescheidener in design maar netter wat betreft de inlichtingen die vermeld staan op het etiket. Dit nieuw pak zal ook het voordeel hebben om van alle seizoenen te zijn, om zo het cliënteel toe te laten, zich gemakkelijker te vertrouwen met het gamma van « Silly » Rood, Sour, Blanche, Divine, Saison, Scotch, Pils, Bio Pils en Super 64. De Triple Swaf (8%) zou nog een beetje meer aandacht moeten trekken, terugdenkend met dit nieuw etiket, aan de sterke bieren van onze grootouders.